Impressie van de Wolvenstraat

De Wolvenstraat is het middelpunt van de straatjes en verbindt de Beren- met Oude Spiegelstraat. Ook in 2009 was de grootste klacht er het fietsparkeren. Vooral in de weekenden kan het er zo vol staan met fietsen en scooters dat sommige ondernemers hun zaak nauwelijks kunnen bereiken. Veel bezoekers knallen hun fiets gemakzuchtig op het trottoir, of ze daarmee nou de doorgang verhinderen of niet. Er wordt hard gedacht over stallingen, fietsboten, verbodsborden en wilde plannen als valet parking. Maar wie komt er met het beste plan? Of blijft het aanspreken en opvoeden van de boosdoeners de simpelste en goedkoopste oplossing? Ook in 2010.

Het einde van een legende
Een van de oudste en bekendste familiebedrijven uit de straatjes is Van de Kerkhof op nummer 9. Sinds de jaren dertig wordt daar een ongekend aanbod aan passementen gevoerd. Wat dat zijn? Galons, embrassen, franjes, kwasten en koorden. Van een meter zijden tres van één euro tot hand geborduurd band van honderd euro of meer. De wanden van de schatkamer van Van de Kerkhof zijn er van onder tot boven mee gevuld. En alles en iedereen komt er af, van woninginrichter en ontwerper tot schouwburg en tv, of de klant voor een half metertje broderie. De enorme sortering komt over de hele wereld vandaan en is ook buiten Nederland enig in zijn soort. Niet voor niets wordt er regelmatig gesproken van een klein museum. Ook de gemoedelijke sfeer wordt telkens weer geprezen. Maar nu is het einde in zicht!
Hans van de Kerkhof wil graag vertellen, maar het hoeft niet te worden opgeschreven. Er is in het verleden al genoeg aandacht geweest. En dat is meer dan waar, getuige de dikke archiefmappen die hij in de loop der jaren bij hield en de vele boeken waarin de zaak werd opgenomen. Het leukste item daarin is misschien wel de rekening voor actrice Goldie Hawn, die een paar jaar geleden plotseling in de winkel stond en flink inkocht.
Maar ook het allereerste Amsterdams Winkeltjesboek met een keuze uit ‘aparte winkeltjes’ van 35 jaar geleden mag er zijn. Wandel de grachtengordel binnen en pas dan kom je de winkeltjes tegen met die de aparte sfeer van Ons Amsterdam, schreven ze al in het begin van de jaren zeventig. Net als: ‘Het lijkt me verstandig de Van de Kerkhofs in ere te houden. Als zij er geen zin meer in hebben, zou ik niet weten waar je zo’n sortering nog zou kunnen vinden.’ Maar nu is het einde echt in zicht!
Hans van de Kerkhof groeide op in de Wolvenstraat, nadat zijn vader eind jaren dertig uit Helmond naar Amsterdam kwam. Hij nam de zaak van hem over en bouwde deze uit tot in Engeland en Australië toe. In meer dan een halve eeuw zag hij de Wolvenstraat minstens zes keer veranderen. Dan werden de trottoirs weer smal, dan weer breed, met parkeermeters en zonder, schuin parkeren of recht, met amsterdammertjes en dan nu weer zonder. Het eerste amsterdammertje in de straat hebben de Van de Kerkhofs trouwens zelf gekocht. De enorme verhuiswagen uit de Runstraat reed zo vaak hun uithangbord eraf, dat alleen een amsterdammertje nog redding bood. De paaltjes stonden toen echter alleen langs de grachten, dus schaften ze er zelf een aan, tegen het niet geringe bedrag van een paar honderd gulden.
En nu gaan Hans en Ria stoppen! Een paar jaar geleden namen ze al afscheid van het laatste personeel en nu het linkerpand nieuwe funderingen krijgt, is de keus snel gemaakt. Maar dat is het niet alleen. Hij heeft er genoeg van, al een tijdje vindt hij het niet meer zo leuk. En dan moet je ophouden, weet hij. Hij heeft er ook bijna de leeftijd voor.
In november begonnen ze al met de algehele uitverkoop, waarna ze eind januari verhuizen naar het rechterpand om daar de opheffingsuitverkoop nog even voort te zetten. Je zou bijna gaan hopen dat het er eeuwig uitverkoop blijft en Van de Kerkhof de straatjes niet verlaat!
Wat ze gaan doen? Hij is een grote fan van de Austin Healey en daar is eigenlijk nooit tijd genoeg voor…

NICE BIPS
Het leek eindeloos te duren, maar in november opende op Wolvenstraat 1 een nieuwe winkel dan toch de deuren. En wat voor een! Andrew Christian is de naam. De straatjes grossieren al in specialisaties en daar is nu de onderbroek aan toegevoegd. De slips van Andrew Christian zijn voor mannen, wat de ‘wonderbra’ is voor vrouwen. Voor nice bips dus, zegt Darren Hair, de manager. Maar ook een frontlift kan. Want door allerlei eenvoudige foefjes, kan zowel de voor- als achterkant worden opgepept. De winkel is de enige in ons land die dit Amerikaanse merk mag voeren en de eigenaar begon eerder al Men Socks in de Runstraat.
Shopmanager Darren Hair kwam vier jaar geleden voor zijn werk van Londen naar Amsterdam. Hij werd verliefd op de stad, maar kreeg genoeg van de tijdelijke opdrachten in zijn reclamevak. En toen hij op de sterfdag van zijn vader nogal somber op weg ging naar Pancakes in de Berenstraat, zag hij dat er in de Wolvenstraat personeel werd gevraagd en meldde zich aan. Hij is meer dan gelukkig, zegt hij, en sinds hij iedere dag naar de straatjes komt, heeft hij voor het eerst het gevoel dat hij echt in Amsterdam leeft.

Eerste plannen voor…
Tot de oudgedienden behoort ook Salon Deen op nummer 13. In deze kapperszaak annex galerie presenteren Herman Deen en Marianne Sikkes sinds 2000 iedere 6 weken een nieuwe expositie. Tijdens het 999feest nodigden ze toepasselijk 9 kunstenaars uit die de straatjes op doek weergaven. Een van hen was Herman Deen zelf, die een begenadigd kunstschilder is. De expositie was zo’n succes dat tijdens de feestelijke opening een groot deel van de kunstwerken al was verkocht.
Laura Dols (ja, het is haar echte naam) zit er ook alweer dertig jaar en is inmiddels ook aan de overkant neergestreken met mode uit de jaren 50 en een uitgebreide collectie avondkleding en Amerikaanse glamour & glitter. Het lijkt bijna niet te doen, maar ze heeft ook nog De Verkleedkomeet met prinsessenjurken en gevaarlijke tijgerpakken voor alle leeftijden. De Linnenkamer met antieke kussenslopen, damasten theedoeken, tafelkleden en boerenbont beddengoed. En De Tweede Keus, met vintage trouwjurken en jacquettes. En dan nog het voorzitterschap van de vereniging.
Café Wheels op nummer 4 telt ruim 26 jaar en de eigenaren Mev en haar zoon Christoffer, vinden het belangrijk dat het ‘een gewoon café voor iedereen’ blijft, zoals het dat altijd is geweest. Vroeger was het een echt buurtcafé, maar inmiddels komt iedereen er, van jong tot oud. Dit is ook de plek waar in de vorige eeuw de eerste plannen voor de vereniging werden gesmeed en de gastvrijheid van Mev werd geroemd.

Kleine wijziging
Aan weerszijden kent de straat een uniek aanbod van mode. Alweer 2,5 jaar geleden opende er bijvoorbeeld de eerste Lee Store van Nederland. Bedoeld om het merk hier opnieuw in de markt te zetten. Londen, Milaan, Parijs, Antwerpen en Berlijn gingen de Wolvenstraat voor.
In 2008 begon ook Closed met Lisa Berbée als manager. Noem me maar een baas in vaste dienst, zegt ze, want ze doet vrijwel alles zelf. Closed is het merk van een Duits familiebedrijf dat bekendheid kreeg met de Peddle Pusher, een goedpassende broek. ‘Het is hier zowel knus als hip,’ zegt Lisa. ‘Met een breed publiek, van casual en chic tot stylisten die op Laura Dols afkomen. Ik ben hier warm onthaald, de ondernemers helpen elkaar en we drinken samen koffie voor de deur.’
Een zaak waar niet veel over bekend is, is Second Best. Maar onbekend is niet onbemind, want in de ruime zaak achter de twee minder grote ramen schuilt een drukke winkel met second bestkleding voor vrouwen. Aan de overkant staat Saporo bekend om zijn dress up dress down kleding, wat betekent dat je er met slechts een kleine wijziging zowel overdag als ’s avonds meer dan goed mee voor de dag kunt komen.

Roodkapje
Jong publiek trekt ook naar de Wolvenstraat. Ook naar Le Souk op nummer 5, een studio voor haar en make-up. En Brix op nummer 16 heet een unieke bar met een restaurant met starters only. De proevers op internet zijn hier nog nooit teleurgesteld, schrijven ze. En twee keer per week zijn er live optredens van verschillende jazz musici. Op maandag kunnen aankomende jazz-talenten er jammen. En ooit was hier Roodkapje.
Aan de overkant zit Wolvenstraat 23. Ofwel faam zonder naam, want deze ontbijt, lunch, diner en loungezaak heeft geen naam. Maar dat is ook niet nodig, want het is er net als bij Brix altijd druk. In het retro-stijl café kom je op de ellenlange leren muurbank loungen en luisteren naar funky muziek. Er zijn ook spelletjes, want onder de ronde koffietafel ligt van alles.

Afwachten
Kaldi Koffie & Thee bezet de hoek met de Herengracht en biedt alles voor de liefhebber. En proeven mag. Of het nu een koffie voor onderweg is of een pond voor thuis, men kan eerst een slokje proberen voor de keuze is gemaakt. De slogan luidt hier dan ook: ‘uw koffie, onze passie!’
De hoek met de Keizersgracht bestaat uit lange lengtes kantoorpand, waarvan een deel tijdelijk wordt bewoond door de Zwerfkei. De geruchten willen dat daar na een grondige verbouwing misschien wel een paar winkelruimtes verrijzen. Dat zou natuurlijk leuk zijn. We wachten af.