Impressie van de Wijde Heisteeg (eindejaarskrant 2009)

De Wijde Heisteeg vormt samen met de Huiden- en Runstraat een lange straat van Singel naar de Prinsengracht. In de 15e eeuw ontstond het straatje als Heisteeg, vernoemd naar het hoekhuis dat Hayblok heette. Toen de steeg werd verlengd, kreeg het de naam Wijde Heisteeg en sneuvelde het huis met het heiblok in de gevel.

Klappen van de zweep
De Wijde Heisteeg mag dan een sfeervolle rust uitstralen, er veranderen natuurlijk ook dingen. Ten eerste hield bloemist John Licher er eind 2008 mee op. Zijn herkenbare rode markiezen en bloemenzee op de hoek met de Herengracht verdwenen. En wie weet komt er in 2010 iets voor in de plaats.
Aan de overkant nam alweer 15 maanden geleden Martijntje Deketh de Museumwinkel over. Het nogal stoffige zaakje kreeg een nieuwe inrichting en de naam Het Gele Huis werd afgeschaft. Want die verwijzing naar Van Gogh wekt verwarring, ook al is het pand van onder tot boven geel. Er worden alle mogelijke cadeaus verkocht, zoals tegels, handgemaakt glas en aardewerk, maar ook museumkaarten, kalenders en allerlei spullen waar toeristen dol op zijn. Martijntje komt uit Den Haag en de winkel vormt een mooie combinatie met het bedrijf in museumartikelen van haar man. Ervaring had ze niet, maar inmiddels kent ze het klappen van de zweep. ‘Ik heb echt ontzag gekregen voor winkeliers, voor hun geduld, het wachten op klanten en het dan opeens weer heel druk hebben. Ik dacht ook dat als je winkel er goed uitziet en je zorgt voor goede handel, dat de omzet dan vanzelf wel omhoog ging!’

Hanoi en Praag
Op nummer 5 kwam La Femme Mimi, een kleine Vietnamees/Tsjechische winkel met mode van ontwerper Mimi Lan. Het gaat niet alleen om kleding maar ook om handgemaakte gordijnen, lampen en serviesgoed. La Femme Mimi probeert tradities te behouden en Europa en Azië met elkaar te verbinden. Daar horen opvallend felle kleuren bij en unieke patronen die modern en traditioneel met elkaar vermengen. Maar ook stoffen die zijn gerecycleerd in Hanoi en Praag en goede arbeidsvoorwaarden voor vrouwen, om zo de armoede in Vietnam te verminderen.

Plek voor ons
Een deur verder zit kapsalon Van Hooff & Hooff. Al twintig jaar, zeggen broer en zus Patty en Wil. Later heeft ook Marjan, de vriendin van Wil, zich erbij gevoegd en sindsdien werken ze ieder vier dagen. De van Hooffs hebben geen roots in het knippen, want hun vader deed iets heel anders. Ze hebben de oprichting van de ondernemersvereniging bewust meegemaakt en Will gaat regelmatig een doos blauwe folders in De Doffer halen en deelt ze uit. In de loop der jaren hebben ze de straatjes zien veranderen. ‘Er lijkt niet veel eenheid en de echte kleine zelfstandige zie je niet veel meer. Het lijkt alleen maar kleding, is onze indruk. Hoe de toekomst wordt? We denken er maar liever niet over na of er dan nog plek voor ons is.’

Knettergek
Ook edelsmid, juwelier en diamantair Roberto Wigmans op nummer 4 zit er alweer 14 jaar. Aanvankelijk was hier een drogisterij met zo’n gaper aan de gevel, daarna een edelsmid, van wie Roberto de zaak overnam. Hij had destijds genoeg van zijn gesloten atelier en het personeel dat daar bij hoorde.‘Ik heb een hekel aan stress, dan wil ik weg. Een leverancier wist toen dit plekje voor me. Ik ben gaan kijken, heb tien minuten aan de overkant gestaan en dacht: ik doe het, dit is goed.’
Bij Wigmans is werkelijk aan alles te zien dat we hier met niet zomaar een edelsmid van doen hebben. In de etalage staan de mooiste ringen en colliers, maar ook zilveren vogels en de denker van Rodin als skelet en in zilver gegoten. ‘Het is waanzin,’ zegt hij, ‘er zit geen enkele lijn in mijn werk. Mensen snappen niet wat ik maak, dat ik aan de ene kant technisch vakmanschap beheers en dat ook creatief inzet. Aan zo’n skelet werk ik af en aan een jaar, tot het wordt voorzien van mijn meesterteken. Van dat kleine werk, zoals een briljantencollier, word ik knettergek. En dan is zo’n skelet ontspanning.’

29 jaar b & d
Raymond Gerritzen verkoopt al 29 jaar broodjes en delicatessen op nummer 6. Zijn eerste herinnering aan de straatjes gaat terug tot zijn middelbare schooltijd, toen hij wel eens bij Lady Day kwam, omdat zijn vriendinnetjes daar altijd naar toe wilden. Hij zou destijds een nieuwe winkel opzetten voor de groentezaak aan de overkant, maar de groenteman ging failliet en met een beetje geluk kon hij toen zijn huidige broodjeszaak beginnen. Jarenlang specialiseerde hij zich in belegde stokbroden, maar inmiddels zijn daar tien verschillende broodjessoorten voor in de plaats gekomen. De jaren tachtig waren voor hem het best, daarna verlieten veel bedrijven en kantoren de grachtengordel en was er die uitbreiding van de winkelsluitingswet. En dan zijn er het afgelopen jaar ook nog minder toeristen. Hoe dan ook, Raymond Gerritzen blijft zijn lekkere broodjes verkopen.

In beweging
Op de hoek met het Singel trekken de emaille reclameborden en thermometers van Alfons de Letter altijd weer aandacht. ‘Vroeger zaten er wel vijf graveerbedrijven in de buurt, nu zijn wij de enige nog,’ vertelt Patrick, die de zaak in werkelijke alle vormen van graveerwerk van zijn vader overnam. De buitenstaander ziet alleen de winkel, maar daarachter gaat een enorme wereld schuil van gevelletters, reclameborden, kamernummers, bewegwijzering en ga maar door. ‘We zijn breed georiënteerd en gaan met de tijd mee. En misschien vertrekken er dan veel bedrijven en instellingen, er is toch ook nieuwe aanwas. Kantoren splitsen op, er komen nieuwe hotels, en zo lang alles in beweging blijft, is er werk voor ons.’
Patrick is erg enthousiast over de feestverlichting en soms kan hij op zijn plek op de hoek wel een VVV beginnen. Dan komt iedereen vragen waar nou toch die 9 straatjes zijn. Als het aan hem ligt, prijkt er binnenkort op iedere hoek een plattegrond van de straatjes. In email natuurlijk.

10 grachtenpanden
Om de hoek op Herengracht 341 is het viersterren Ambassade Hotel, dat meet af aan ook lid van de vereniging is. Het historische hotel is privé eigendom en bestaat uit tien 17e eeuwse grachtenpanden, die 59 stijlvolle kamers en suites tellen. Elke kamer heeft een eigen karakter, bijvoorbeeld in de stijl van een van de Lodewijken. En aan de muur hangt een origineel werk van een moderne en bekende Nederlandse schilder. Vermaard is de hotelbibliotheek, die meer dan 2000 boeken telt die de auteurs tijdens hun verblijf in het Ambassade signeerden.