Impressie van de Runstraat

De Runstraat kent al bijna tien jaar verbouwingsellende. Het een na het andere pand ging op de schop. Maar daar lijkt afgelopen jaar bijna een eind aan te zijn gekomen. En wie weet wordt 2010 een jaar zonder steigers en sloophamers. En oja, er is nog wel eens vraag naar, maar het woord run is ontleend aan het fijngemalen eikenschors dat werd gebruikt bij het leerlooien.

Nieuw, nieuw, nieuw en nieuw
Om te beginnen, verbouwde Skins Cosmetics nummer 11 tot een in het oog springende zaak en verliet in maart het pand op nummer 9. Met de verhuizing zag ook Skins Institute het licht, waar revolutionaire behandelingen voor gezicht en haar plaatsvinden. Iedereen lijkt even enthousiast en onder de indruk van het nieuwe Skins. En niet ten onrechte.
Ook in maart werd aan de overkant op nummer 4 de nieuwe geveltop feestelijk onthuld. Voor de start was al bekend dat het restauratieplan veel werk vergde, maar toch waren er nog onaangename verrassingen. Zo begon het achterhuis als gevolg van het funderingswerk akelig te bewegen en kwamen er compleet verrotte balkeinden te voorschijn. Inmiddels heeft Stadsherstel het monument opgeleverd en is The Darling van ondernemer Nadine van der Zee er gevestigd. Eigenlijk is deze winkel een afstudeerproject bij de Amsterdamse Fashionschool. Ofwel: een fantasie die werkelijkheid werd. Per toeval, vertelt Nadine. Want op een ‘foute’ avond in de kroeg vroeg ze aan de barman of hij misschien nog een pandje voor haar wist. Mail me maar, zei hij, ik ken misschien wel iemand. En zo kwam ze in contact met Stadsherstel, die wel wat zag in haar allround concept van unieke mode die toch betaalbaar is en niet tweedehands. Een meisjesdroom kwam uit. En dan ook nog in haar favoriete winkelgebeid. Want vroeger, als ze een goed rapport had, mocht ze van haar moeder bij Beadies in de Huidenstraat een ketting maken.
Ook Moscow kwam de straat versterken, met comfortabele kleding, zachte stoffen en pasteltinten van het gelijknamige merk. Omdat de verbouwing aldoor vertraging opliep en de collecties al waren ingekocht, nam eigenaresse Marlies Otten eerst nog een noodwinkel op de Herenstraat. En toen kon Runstraat 8 open en was er feest met een dj en een modeshow op straat, ook al goot het van de regen. De winkel heeft trouwens nog een extraatje. Je kan er ook ‘eveningshoppen’, wat betekent dat men met een groepje na sluitingstijd kan komen winkelen, eventueel onder het genot van een glaasje bubbels.
’We zijn blij dat de bouwmaterialen weg zijn en we eindelijk aan weerszijden buren hebben. Nu alleen nummer 2 nog.’ Tjeerd Zeijlstra is sinds enkele maanden manager bij Men Socks op nummer 6, dat alweer een jaar geleden opende. De winkel is een regelrechte uitdaging, vertelt hij. ‘Het gaat nu eenmaal om een bijzonder product en het is niet makkelijk de Nederlandse man ervan te overtuigen hoe belangrijk sokken zijn. En stijlvol. Maar: er is een groeiende markt en een groeiend bewustzijn.’ In andere landen schijnt het echt not done voor mannen om sokken tot de enkel te dragen. Lange sokken is dan ook het verhaal. De kniekous, voor wie van ouderwets houdt. Bij Men Socks hebben ze die in alle soorten print, kleur en luxe materialen.

Bloemen, wijn en kaas
Sinds jaar en dag kan je in de Runstraat ook alledaagse dingen kopen, zoals dat heet. En toch zijn ook dat speciaalzaken. Zoals De Kaaskamer, waar meer dan 300 soorten kaas uit heel Europa te koop zijn. Ze worden door Loek de Loor zelf geselecteerd en gehaald in Rungis, de grootste Europese versmarkt in Parijs. Of ze komen rechtstreeks bij de boer vandaan. Hoe druk hij het ook heeft, hij is toch bestuurslid geworden (zie elders in deze krant) en levert ook nog altijd huisgemaakte salades, dressings, belegde baguettes en noten die, hoe kan het ook anders, zelf worden gebrand.
Wat er over De Wijnwinkel valt te melden? Wijn, zou Peter Renalda zeggen. Oké, maar dan wel gespecialiseerd in wijnen uit de oude wereld, hoofdzakelijk Frankrijk en Italië.
Gerda's Bloemen staat op haar beurt al decennia bekend om de bloemen en bloemstukken die uiteenlopen van eenvoudig tot spectaculair en extravagant. Het is allemaal geïnspireerd op de natuur zelf en de winkel geeft de straat dan ook een levendige aanblik. Gerda tekent ook ieder jaar voor het bloemwerk van evenementen als het Prinsengrachtconcert en het Grachtenfestival.

De kabouters
Tot de oudgedienden in de straat behoort ook Paul Année, de beroemde bakker op nummer 25 die er al sinds 1965 bakt. Toen hij in die jaren zestig al snel genoeg kreeg van de taartjes en tompoezen, begon hij maar eens met broodfiguren en liet de kunststoffen opzettelijk weg, want die ergerden hem al langer. De kabouters, de eerste hippies, waren er als de kippen bij en vroegen hem om biologisch brood te bakken. Maanden zocht hij naar de juiste samenstelling, tot hij het lekkere biologisch-dynamisch brood vond, dat hij nu nog verkoopt. Vanaf die tijd stelde Paul Année eens per week zijn bakkerij ter beschikking aan mensen die wilden experimenteren met lekker en gezond eten of gewoon met hun handen bezig wilden zijn. Het werd hem meer en meer duidelijk dat brood bakken voor hem niet zo maar een vak was. Hij is meer een filosoof, ging het gerucht dan ook al snel.

Nog net geen jubilarissen
Ze vieren bijna hun zilveren jubileum, want in 2010 is het alweer 25 jaar geleden dat Robin en Rik Leermakers openging. In hun leerwinkel annex atelier maken en verkopen ze leren jacks, broeken, chaps, vesten en hemden voor een gevarieerde klantenkring van vooral gays en popmuzikanten. Voordat Rik en Robin de leermakerij begonnen, ontwierpen ze kleding en kostuums voor het theater. De aantrekkingskracht van leer bleek echter zo groot dat ze zich hierin specialiseerden.
Nog meer leer is te vinden bij Dutchies aan de overkant. Daar pakte de eigenaresse na een carrière als juriste haar liefde voor het ontwerpen van tassen, portemonnees en riemen weer op. En kwam met het eigen merk Dutchies, dat tijdloze maar toch moderne tassen maakt in een oplage van 20 stuks.
Bijna 30 jaar oud is De Witte Tandenwinkel, met die opvallende en veelbesproken etalage met dat reuzenrad. Was het destijds in de jaren tachtig nog heel gewoon dat het rond de middelbare leeftijd wel tijd werd voor een kunstgebit, de Witte Tandenwinkel leerde haar klanten anders en levert daarvoor nog altijd de juiste en meest unieke spullen. Bijna dagelijks krijgen ze er dan ook te horen: ‘Ik ben alle winkels afgeweest, u bent de enige die het verkoopt!’ En oja, voor wie mocht denken dat hier een klinische sfeer hangt: het tegendeel s waar.
Net geen 45 jaar zit op nummer 10 Indonesisch Restaurant Cilubang van chefkok Ali Marsa en Evert Verburgt. Deze symbiose van Amsterdam en Indonesië staat bekend om de huisgemaakte rijsttafels en andere West-Javaanse specialiteiten. In de huiselijke ambiance klinkt vaak jazzmuziek of Indonesische gamelan en aan de muur hangen Wajangpoppen. Waar de naam Cilubang vandaan komt? Dat is het geboortedorp van Ali Marsa op Java.

Niet te versmaden
De Doffer van Pieter Melchers is zeldzaam omdat het een dag- en een avondzaak kent. Behalve voor koffie, bier of wijn is De Doffer ook bekend om zijn zogenoemde daghappen. Gezellige drukte en wars van poeha, zegt men. Of, zoals Pieter het zelf zegt: ‘we doen gewoon heel erg ons best om onszelf te blijven.’ In de geschiedenis van de vereniging heeft De Doffer altijd een belangrijke rol gespeeld. In het kleine nachtcafé vond in 1996 de eerste bijeenkomst van ondernemers plaats. Eigenaar Pieter is dan ook een onvervangbare, niet te versmaden steunpilaar van de vereniging. En zijn zaken staan altijd open, of het nu voor de Runstraatborrel, het feestcomité of het bestuur is. En oja, ook de folders van de vereniging zijn er op te halen.
Pieter is ook van restaurant Lust dat hij samen met Raymond runt. Sfeer, lunch, diner of de wijnen; over Lust zijn niets dan lovende geluiden bekend, waar je ook kijkt of luistert.

Con Amore
De Runstraat kent ook een keur aan chique winkels. Zoals Ethnic Chic die vorig jaar nog in een ranglijst als topwinkel werd geëerd. En Butler’s op nummer 29 waar de meest mooie spullen voor bad, bed en tafel worden verkocht. En sinds kort ook bedlinnen van het meest zachte Egyptisch katoen. Buiten brandt meestal een fakkel en Anton, die samen met Marcel de zaak runt, heeft veel gedaan voor het septemberfeest. Lid van dat feestcomité is ook Taco van Dominio op 15. Onder zijn private label vallen handgemaakte tassen, schoenen, dassen en shirts. Ze zijn stuk voor stuk met liefde gemaakt en uitgezocht. Con Amore heet deze Italiaanse finesse dan ook.

Ongedwongen
Beauregard begon ooit als kleine groothandel in vooral sieraden, maar werd door moeder en dochter tot een bedrijf gemaakt met een eigen huismerk en een uitgebreid assortiment kleding, tassen, riemen en sieraden. Begin 2008 opende de winkel op nummer 29. Even verderop zit Vans, het beroemde skatemerk met schoenen, kleren en accessoires. En laten we kledingatelier Haruko niet vergeten en Studio Floor, waar je buiten al naar een nieuwe vloer verlangt en binnen nog veel meer hout pronkt en Henk klaar zit met raad en daad.
Op beide hoeken met de Keizersgracht zit Local Service met altijd even mooie en spannende etalages, links voor vrouwen en rechts voor mannen. Beide kledingzaken voeren verschillen merken, met Paul Smith als hoofdmoot.
Ook aan de Prinsengrachtkant is een mooie entree met ’t Runnertje en Fanous Ramadan. De uitstalling van ’t Runnertje buiten staat in menig tijdschrift vermeld. Het is sfeervolle winkel waar veel mensen als vanzelf binnenlopen, op zoek naar een nostalgische ontdekking, lampen, curiosa en antiek. En Eddie, die als het even kan zelf aanwezig is, zorgt voor een ongedwongen sfeer. Op de andere hoek biedt Fanous Ramadan al even veel verrassingen. De kandelaars, vazen en schalen van glas, koper en roestvrij staal zijn van Egypte in de 9 straatjes beland.