Impressie van de Huidenstraat (eindejaarskrant 2009)

Rustig was het in 2009 in de Huidenstraat niet. Famous vertrok, net als Ozenfant en Schiltkamp voor de helft. De natuurslager sloot ook haar deuren. Verandering moet er zijn, zeggen ze er, en: uiteindelijk komt overal iets voor in de plaats.

Spot!
Het stortregende die dag in april toen Spot van Tim Bianchi en Niels Vinck openging, die het concept voor de winkel tijdens hun studie ontwierpen. Spot wil jongeren en kunstenaars samenbrengen door werk van jonge kunstenaars en startende ontwerpers te verkopen. Het studieproject wilde hen maar niet loslaten en eind 2008 vonden ze na lang zoeken hun felbegeerde pand in de Huidenstraat 30, waar voorheen Uri Duri zat. Er viel veel op te knappen en maanden later opende Spot Store x Gallerie. Om bekendheid te krijgen en meer klanten te trekken, hingen ze even later op elke brug richting hun winkel een Spotshirt.

Miniboulevard
Wat zeiden Henk en Lavien Schiltkamp begin dit jaar ook al weer? ‘Je moet niet denken dat hier een stoffeerbedrijf komt, als wij vertrekken.’ Zoiets. En ze hadden natuurlijk gelijk en wisten misschien al wel meer. Want nog geen half jaar later trokken ze zich terug op nummer 14 en opende in hun winkel op nummer 10 Laundry Industry de deuren, met een winkel die alleen een limited edition van het merk verkoopt. ‘Het bevalt goed,’ zegt bedrijfsleider Saida El Baqhdadi, die de straatjes kende vanaf het moment dat ze in de stad kwam wonen en Antonia bij Yvette ontdekte. ‘In de Huidenstraat hangt de sfeer van een relaxte miniboulevard en dat we tegenover lunchroom Goodies zitten, geeft nog eens extra gezelligheid. Het heeft hier een bepaald niveau, met finesse, niet al te druk, laagdrempelig en voor jong en oud. Een straat waar zowel Zipper zit als Van Ravenstein. Dat zoiets kan, geeft mij het echte Amsterdamgevoel.’
Kortgeleden opende op nummer 17 ook Rain, een winkel met natuurlijke lichaamsverzorgingsproducten uit Zuid-Afrika. Esther Nederlof en Marianne Gerretsen werden tijdens een reis door Zuid-Afrika geraakt door de mooie producten, het sociale en het enthousiasme van de mensen achter Rain. Ze besloten Rain naar Nederland te halen en gingen aan de slag. RAIN gebruikt natuurlijke Afrikaanse ingrediënten en oeroude geheimen van inheemse flora en medicinale planten. En alles is handgemaakt door Zuid-Afrikaanse vrouwen, om werkgelegenheid te creëren voor de locale bevolking. De winkel in de Huidenstraat is ook nog eens de eerste Rain buiten Zuid-Afrika.

Huiskamersfeer
Zipper vierde dit jaar haar dertigjarige bestaan met een grootscheepse Zipper Fashion Show op een locatie waar mode, kunst en muziek samenkomen. Van begin af aan staat Zipper voor tweedehands kleding waar menigeen speciaal op af komt. Het varieert van klassiek tot volledige wansmaak en in de loop der decennia is het assortiment alleen maar uitgebreid. In de winkel hangt een huiskamersfeer waar de zogenaamde Zippercrew zorgt voor een sfeer die veel jongeren aanspreekt. Zipper wordt tegenwoordig dan ook door een nieuwe generatie gerund, want John en Agnes worden terzijde gestaan door hun zoon Danny. Misschien is het daarom dat uit alles blijkt dat hier continu over nieuwe items en modellen wordt gedacht. De bonnen worden er echter nog met de hand geschreven, maar misschien is dat wel modern.
Ook bij Jan Best op de hoek lijkt de volgende generatie in de voetsporen van de ouders te treden. Daar zwaait nu Christian de scepter. De handel bleef hetzelfde: nostalgische verlichting en koloniaal antiek. Net als het motto: kwaliteit is geen toeval.
Beadies had geen enkele band met de straatjes toen Nanette Koenen en Gudrun Simhofer in 1998 hun eerste winkel op Huidenstraat 6 openden. Wat begon als een winkel in losse kralen en originele kant en klare sieraden werd uitgebreid met tasjes, riemen en manchetknopen en dergelijke. En met de kralen van Beadies worden ook in opdracht kettingen gemaakt, die soms nog dezelfde dag klaar zijn. De formule bleek zo’n succes dat hun spullen nu ook via internet en meerdere winkels worden aangeboden.

Goede kritieken
Buiten zie je bij De Winkel al hoe lekker en gezond de broodjes, meeneemmaaltijden en salades zijn. En wie uit eten wil, kan terecht in restaurant BIHP om de hoek op Keizersgracht 335. De initiatiefnemers, kunstenaar Bilal Chahal en binnenhuisarchitect HP Doornebal, begonnen dit restaurant ruim drie jaar geleden. De internationale kaart heeft goede kritieken en er hangt niet alleen kunst aan de muur, maar ook beneden in de kelder, waar een galerie is. Overigens is in een andere kelder in de Huidenstraat Xtreme, de enige coffeshop in de straatjes.
Niet aan voorbij te gaan en het meest beroemd is wel Pompadour, die al 1963 opende en binnen de kortste keren de harten van chocolademinnend Amsterdam veroverde. Tien jaar later volgde de uitbreiding met de tearoom en de opvallende lambrisering die uit een Belgisch stadhuisje overkwam. En in 1990 namen Escu Gabriels en Bram Ouwehand Pompadour over om zich naast chocolade ook uit te leven in patisserie. Ook dat sloeg tot ver over de stadsgrenzen in als een bom. Pompadour is trouwens genoemd naar Madame de Pompadour, die smakelijke minnares van Lodewijk XV, die haar paleizen zo sierlijk inrichtte dat haar stijl de geschiedenis inging als Style-Pompadour.

Mode wordt nooit vanzelfsprekend
De Huidenstraat is ook goed in mode. Goods heeft er inmiddels twee kledingwinkels en zit op zowel nummer 8 als 16. Spiegelbeeld doet er in nieuw en 2e hands. Donna Fiera, de Italiaanse trotse vrouw brengt mode voor vrouwen die niet bang zijn om op te vallen en merken die bijna nergens anders te koop zijn. En Relaxed at Home wil precies zijn wat de naam zegt, een zaak met een keur aan mode voor mannen en vrouwen waar je ook aan een huiselijke tafel koffie kunt drinken met eigenaar Ton of het personeel. Er zijn ook interieurspullen en schilderijen zijn te koop en het oude koetshuis uit 1780 waarin de winkel is gevestigd, draagt alleen maar bij aan de atmosfeer.
Voor mannen is er al decennialang Jojo Outfitters. In deze bijzondere outlet met de laatste Italiaanse en Franse pakken, overhemden en stropdassen lijkt de tijd soms stil te staan. En de drie mannen in de etalage zijn waarschijnlijk de meest gefotografeerde uit de straatjes.
De flagshipstore van Onitsuka Tiger zit op het uiteinde van de straat en kreeg van de Japanse architect Atsushi Suzuki zijn strakke design met elementen van Japanse traditie. In 1949 startte Onitsuka Tiger om de gezondheid van de jeugd te bevorderen. Inmiddels zijn de beroemde Tiger strepen prominent aanwezig in de Olympische wereld.
Dan is er natuurlijk nog Van Ravenstein in het ruime pand op de hoek Keizersgracht. Zo’n tien jaar geleden ontdekte Gerda van Ravenstein dat een nieuwe generatie Belgische ontwerpers, die internationaal enorm in opkomst waren, in Amsterdam niet of nauwelijks te koop waren. Daar speelde ze zo goed op in dat veel bekende ontwerpers hun collecties inmiddels graag in haar winkel zien hangen. Ook ontwerpers als Viktor & Rolf en Givenchy, of de zusjes Spijkers & Spijkers. Van Ravenstein is ook over de grens bekend, al was het vanwege een tweede vestiging in Berlijn. Wat Gerda’s veel aangehaalde uitspraak is? Mode wordt nooit vanzelfsprekend!

Duizend procent
Ook in de Huidenstraat zit Djoeke Wessing, die er niet alleen in Art Deco doet, maar met wie De 9 Straatjes ook ooit begonnen. Sinds de jaren tachtig heeft ze de winkel in meubelstoffen, verlichting en curiosa. Het duurde daarna even, maar midden jaren negentig wist ze het zeker: dat negental dwarsstraten rondom haar moest en zou ‘een gebiedje’ worden. Met een eigen naam en een aantrekkingskracht waar de hele wereld op af komt. En als deze vrouw iets in haar hoofd heeft, dan gaat ze er ook duizend procent voor.
‘We hadden het weleens over feestverlichting,’ vertelde ze eerder dit jaar in een nieuwsbrief. ‘Ik meende dat we zoiets toch voor elkaar moesten kunnen krijgen. Geld was natuurlijk het grootste probleem, want niemand wilde betalen.’ Ze ging te rade bij iemand van de gemeente en die adviseerde: begin een ondernemersvereniging. En zo kwamen op 12 november 1996 maar liefst eenenzestig ondernemers bij elkaar en puilde het nachtcafé van De Doffer uit. Er was daarna nog enig gedoe over de naam, maar niet veel later was de vereniging een feit en stond De 9 Straatjes officieel op de kaart.